
| TOGR - GVVV 17-01-04 | |
|
uit Deze Week: TOGR
- GVVV
1 – 0. Bij de eerste competitiewedstrijd in het nieuwe jaar werden meteen drie belangrijke punten aan het totaal toegevoegd en een keurige 5e plaats is het gevolg hiervan. Het zag er in de eerste 20 min. niet naar uit, dat er een overwinning zou worden behaald. De thuisclub begon zeer zwak en GVVV kreeg een overwicht zonder dat het nu tot erg gevaarlijke acties kwam. Nadat in de 3e min. Khalid Ettabachi al handelend moest optreden toen een venijnig schot in twee keer door hem werd gekeerd was het in de 10e min. bijna raak. Een misverstand tussen Khalid en Oswaldo de Pinha werd bijna fataal, doch het leverde slechts een corner voor de gasten op. De doorgaans zeer gevaarlijke spits Van Ommeren wist in de 13e minuut een voorzet vanaf de rechterkant niet te verzilveren en een vrije trap in de 15e min. werd besloten met een schot van Roor over de goal van Khalid. TOG kreeg na de 20e min. wat meer grip op het spel van de Veenendalers en de allereerste goede combinatie na 22 min. spelen mondde bijna uit in een doelpunt. Een schot van Lenine Cabral Semedo ketste via de binnenkant van de paal het veld weer in en zo bleef de stand dubbelblank. Via Tony Garcia Mendes en de op rechts opererende Nico Ramos kreeg TOGR nog wat mogelijkheden, maar de gelijke stand werd tot de rust gehandhaafd. Moises Freire Monteiro mocht in de kleedkamer
achterblijven en zijn plaats werd in de tweede helft door de licht
geblesseerde invaller Sjoerd Conrad ingenomen. TOG begon direct
voortvarend en met de ons zo bekende snelle uitvallen werd de
tegenstander onder druk gezet. |
Drie
minuten later mocht hij zich revancheren. Wederom was het Tony, die het
op z’n heupen kreeg, een bal voor de voeten van Manuel legde, die
ditmaal koelbloedig inschoot,
1-0. GVVV probeerde met invallers het tij te keren en de gelijkmaker te
forceren. Goed verdedigingswerk aan TOG zijde, met name Ben Joia liet
zich van z’n beste kant zien, voorkwam dat. De tegenaanvallen van onze
jongens zorgden echter voor tegendruk, zodat GVVV met kunst- en
vliegwerk een tweede goal kon voorkomen. De enige gele kaart van deze
partij werd in de 81e min. door de prima leidende arbiter
Kroon aan Nico Ramos uitgedeeld en even voor afloop werden Manuel en
Tony voor resp. Poy Heiland en Danny Kuppen ingewisseld. Zelfs een extra
blessuretijd van een minuut of vijf was niet genoeg om de gasten op
gelijke hoogte te brengen, zodat het eindsignaal door de thuisclub en
supporters met blijdschap werd begroet.
Op basis van de 2e helft een verdiende overwinning.
Ben Joia werd terecht tot “Man of the Match”uitgeroepen.
Zaterdag a.s. de verste uitwedstrijd in en tegen Marken. De thuisnederlaag tegen de wijdbroeken moet dan worden goedgemaakt. Dus TOGR weet wat het te doen staat. Succes gewenst. |
|
|
|
|
uit Rotterdams Dagblad:
TOGR pakt drie kostbare punten Mark Hoks en Osvaldo de Pinha bewijzen waarde voor Rotterdammers Door Barry BrandenburgRotterdam _ TOGR behaalde zaterdag een nipte 1-0 overwinning op GVVV. Maar rond het goed bespeelbare veld gingen de gesprekken meestal niet over de wedstrijd. Het nakende faillissement van de (inmiddels ex-)fusiepartner Zwart Wit ’28 voerde overal de boventoon. Ook in sportief opzicht heeft dat vervelende consequenties voor de club aan de Charloisse Lagedijk. Mocht de Vaanclub daadwerkelijk ophouden te bestaan, en zij volgens de reglementen dus uit de competitie wordt genomen, dan verliest TOGR in één klap zes punten. De resultaten van de wedstrijden tegen Zwart Wit ’28 worden immers in dat geval geschrapt. De ploeg van trainer Wim van der Steene, die zo goed als zeker zijn contract verlengt, wist dit seizoen twee keer te winnen van Zwart Wit’28 (0-4 en 5-0). Tevens zal deze competitie volgens dit scenario slechts één degradant kennen. Maar daarover wil de oefenmeester het liefst niet te veel nadenken. ,,We moesten van GVVV winnen, dat heb ik ook tegen de spelers gezegd, zeker nu de mogelijkheid bestaat dat we een aantal punten moeten inleveren,’’ aldus van der Steene.Die spanning was in de beginfase ook duidelijk zichtbaar bij de Rotterdamse ploeg. TOGR begon slordig en onvoldoende scherp. Vooral gelegenheids-rechtsback Moises Freire Monteiro -hij verving de niet geheel fitte Sjoerd Conrad- kwam in deze fase handen en voeten tekort om zijn opponent Kevin Nutt af te stoppen. Deze kleine, maar o zo snelle linkeraanvaller van GVVV was in de eerste twintig minuten een ware plaag voor de Rotterdammers. Die mochten van geluk spreken dat het vizier van Nutt niet op scherp stond. Na vijf minuten kon de rappe aanvaller naar het vijandelijke doelgebied opstomen. Maar zijn inzet in de korte hoek werd door de in het smetteloze, witte tenue acterende Khalid Ettabachi gepareerd. Na nog wat losse flodders op het doel van TOGR was het gedaan. Freire Monteiro werd vanaf dat moment goed in de rug gedekt door zijn medespelers. Met name Osvaldo de Pinha en de na anderhalf jaar blessureleed weer teruggekeerde Mark Hoks waren hier verantwoordelijk voor. Zij namen halverwege het eerste bedrijf hun ploeg bij de hand en knokten zich terug in de wedstrijd. |
[Slijtage] Van der Steene: ,,Oswaldo speelt normaal op het middenveld, maar vanwege blessuregevallen was ik genoodzaakt hem in de laatste linie te zetten en die rol vervulde hij met verve.’’ Op zijn andere frontsoldaat, Mark Hoks -hij heeft aan beide knieën kraakbeen slijtage- was hij vooral trots. ,,Als je zolang eruit bent geweest en je kan dan alweer van zoveel waarde zijn voor de ploeg, dan ben je een grote,’’ aldus de trainer. TOGR ging mede door hun goede spel meer en meer op de helft van de tegenstander spelen. Dit resulteerde nog voor rust in een aantal mogelijkheden. Een schuiver van middenvelder Lenine Cabral Semedo vanaf de rand van de zestien meter belandde op de paal. Inzetten van Nico Ramos en Antonio Garcia Mendes waren ook niet overtuigend genoeg om een doelpunt te vieren. De bevrijdende goal viel pas na ongeveer twintig minuten in de tweede helft, na een knappe solo aan de rechterkant van Garcia Mendes. Hij bediende de al dan niet buitenspel staande Manuel Freire Monteiro, die de bal over de doellijn kon tikken. Garcia Mendes verzuimde twee minuten na de goal de overwinning helemaal veilig te stellen. Na een vrije doorgang stuitte hij op GVVV-doelman Bennie Geerts. Van der Steene: ,,Dat zijn kansen die er gewoon in moeten. Want één goede counter van GVVV en het kan gelijk zijn.’’ Gevaarlijk werden de bezoekers uit Veenendaal niet meer. En zodoende pakten de Rotterdammers drie o zo belangrijke punten in deze onzekere weken.
TOGR- GVVV 1-0 (0-0). 67. Manuel Freire Monteiro 1-0. Bijzonderheden: arbiter D. Kroon gaf geel aan Nico Ramos (TOGR). TOGR: Ettabachi; Moises Freire Monteiro (46. Conrad), De Pina, Lima, Joia; Ramos, Hoks, Cabral Semedo, Carvalho Rodriquez; Garcia Mendes (90. Kuppen), Manuel Freire Monteiro (87. Heijland) GVVV: Geerts; Broeder (78. Straver), Vermeulen, Van Kroesveld (84. Knoop), Kampert; Boom, Roor, El Makrini; El Hasnaoui (53. Floor), Van Ommeren, Nutt.
|
|
uit de Gelderlander: Rotterdamse samba sloopt GVVV Door RON BROERSMA
De
reactie van GVVV-trainer Herman Wijnands zaterdagmiddag was er een van
berusting. "Kwaliteit verloochent zich niet. Vandaag stonden we
tegenover een team van balkunstenaars. Die gasten zijn individueel
allemaal minstens één klasse beter dan onze jongens. Bovendien waren
ze ons fysiek ook ruim de baas. Dat we hier met 1-0 verliezen is dan
jammer, maar niet verwonderlijk." |
Aangestoken door dit succesje bleef GVVV de druk op de ketel houden, zonder daarbij verder tot doelrijpe kansen te komen. De Rotterdammers hadden circa tien minuten nodig om uit te vinden hoe ze zich op de spekgladde kleigrond staande moesten houden, daarna ontspon er zich een échte wedstrijd. Tussen enerzijds het knokkende GVVV als hechte eenheid, tegenover elf individualisten met een technische bagage van uitzonderlijk niveau.
Prachtig daarbij waren vooral de duels tussen de hevig ploeterende Kamal
El Makrini en de gewiekste Nico Ramos. "Gek werd ik af en toe van
die vent", gaf El Makrini na afloop hoofdschuddend toe. Ramos dolde
hem en de andere GVVV-verdedigers met de regelmaat van de klok, maar
verslikte zich telkens op de beslissende momenten. Bovendien toonde
Duncan van Koesveld eindelijk eens zijn ware kwaliteiten, door als een
soort stofzuiger reddend op te treden waar nodig. |