Bron: 
interview met de scheidsrechter:

Frank de Winter: 'De goal van Capelle gebeurt 1 op een miljoen keer'

Beschouwt u dit als een grote fout van uzelf?

Ik beschouw het als een fout van mezelf, maar vind het niet zo groot om me hier zorgen om te gaan maken. Als scheidsrechter heb ik de eindverantwoordelijkheid voor het controleren van het speelveld. Dit is dan ook gebeurd zoals het altijd gaat. Voor de wedstrijd in de warming up, voor de aftrap door de assistent en voor de tweede helft nogmaals door de assistent. Toch gebeurde dit en je kan dan concluderen dat je een fout hebt gemaakt, want blijkbaar zat er toch meer ruimte in het net dan mijn assistenten en ik dachten. Het leuke van beelden achteraf is dat je geconfronteerd wordt met een objectieve visie die gewoon weergeeft wat er gebeurt. Je kan dan op een kritische manier je eigen handelen beoordelen en de zaken die je graag anders zou willen doen de volgende wedstrijd aanpakken. Voor mij betekent dit gewoon een extra grondige controle van de netten!

 

Muskiet wijst scheidsrechter de Winter terecht (Foto: Website Capelle)

In het betaalde voetbal is er al jarenlang een discussie gaande over het toestaan van beeldmateriaal. Bent u hier een voorstander van?

Om eerlijk te zijn niet. Beeldmateriaal maakt het spel trager en ook een camera heeft een bepaalde invalshoek, net als de scheidsrechter iedere seconde een andere positie heeft. Je kan mijn inziens niet iedere situatie op het veld aan de hand van beelden analyseren.

Ik ben wel voor innovatieve oplossingen in het voetbal zoals een camera op de doellijn voor het wel of niet toekennen van een goal. Dat was bij TOGR wel handig geweest voor mij..., maar de charme van een wedstrijd is ook de voorzet van achter de lijn die wordt ingekopt en de altijd onterechte penalty in de laatste minuut. Er moet ruimte blijven voor discussie. Dat maakt de voetbalsport leuk. Als je over een seizoen van 22 wedstrijden kijkt en dan over een periode van 10 jaar, dan heb je als ploeg altijd wel eens de beslissingen van de scheidsrechter mee gehad, maar ook tegen. Ik ken het gevoel als voetballer dat de scheids een lul is, maar een wedstrijd over 90 minuten verlies je niet door een scheidsrechter. Beeldmateriaal gaat daar niets aan veranderen. Voetbal is een gevoel en dus emotie, geen ratio van een draaiende camera.

Veel mensen klagen over het niveau van de arbitrage. Wat vindt u hier zelf van?

Het niveau van de arbitrage is op dit moment zo goed als de spelers zelf verdienen. Ik zou het omdraaien. Ik heb de afgelopen jaren spelers gezien en gehoord, die zelf geen deuk in een pakje boter trapten, maar wel op iedere beslissing wat aan te merken hadden. Scheidsrechters die ik ken, voornamelijk jonge kerels in de hogere groepen, gaan hier goed mee om, maar het is niet altijd leuk. Er zijn echter ook vele andere scheidsrechters die hun hart hebben verpand aan de voetbalsport en met plezier in het weekend de wedstrijden op de lagere niveau’s fluiten. Veel mensen klagen dan wel over het niveau, maar over wat voor niveau spelers hebben we het dan? Je moet met 23 man op het veld zorgen dat je een leuke wedstrijd hebt en na afloop met plezier weer uitkijken naar de volgende week. Dat vraagt om respect en lol in wat je doet.

    De Winter volgt duel tussen Roos (links) en Verhorst tijdens TOGR-A'66

Zoals ik bij de vorige vraag al aangaf is voetbal emotie en je wilt winnen, dan is het ook verdomd lastig dat er zo’n vervelende vent de hele tijd jouw wil om te winnen terugfluit. Als speler was ik het tot nu toe ook niet vaak eens met de scheids, maar je moet het accepteren en verder gaan. Iedere seconde die je verspilt aan situaties uit het verleden, leidt je niet naar dat ene doelpunt verschil wat je nodig hebt om te winnen. Na de wedstrijd heb je alle tijd om op een normale manier de wedstrijd te evalueren en ik vind het persoonlijk altijd erg leuk om ook de visie van spelers en begeleiding te horen. Zo ontstaat er een dialoog en begrijpen mensen ook beter waarom je bepaalde keuzes maakt in het veld als scheidsrechter.

U fluit op relatieve jonge leeftijd al op een hoog niveau. Heeft u de ambitie om de top te bereiken?

uit de weekbrief:

TOGR verliest wederom en blijft onderaan!

TOGR trad deze zaterdag met wat wijzigingen ten opzichte van de week ervoor aan tegen Capelle. De basis bestond uit: Ruben Muskies, Brian Strang, Carlos Lopes, Michael van Nerum, Jeroen Koppelaar, Raymond Roos, Christiaan Koremans, Osvaldo de Pina, Onno Doeland, Louis van Kleef en Antonio Garcia Mendes. TOGR kwam gigantisch goed uit de startblokken, want binnen 5 minuten hadden we al drie schitterende over de flanken uitgespeelde aanvallen gezien en een schot van Jeroen Koppelaar wat de lat schaafde. Dat Capelle altijd gevaarlijk is en dat het vaak lijkt dat je beter ben dan die ploeg is een lastig wapen, want in de tiende minuut was daar opeens een kans voor Luciano Chobin, maar hij wist zich geen raad met de ruimte. TOGR bleef prima verzorgd voetballen en zowel in de 12^e, 17^e en 22^e minuut waren er volop kansen, een kopbal Louis, doorgaan van Onno alleen op de keeper en een kopbal van Onno. Ook was er in die periode een diep gele kaart voor Alex van Duivenbode die met gestrekt been van achteren Brian Strang torpedeerde. Na verzorging gaat de wedstrijd door en in de 24^e minuut is een mooie kopbal van Louis op een voorzet van Jeroen, maar helaas gaat de bal over. En dan in de 25^e minuut is daar opeens een tegenaanval van Capelle, waarbij Gertjan Rothman even aan de aandacht ontsnapt en bij de eerste paal kansloos voor Ruben intikt. 0-1 op het scorebord en wederom geen slecht spelend TOGR.

De thuisploeg zet weer aan en blijft zich kleine kansjes creëren en dan is er in de 32^e minuut weer zo’n counter maar de pijlsnelle Henk Roeland mist de uitgelezen kans en schiet over. Dan tot de rust zijn er aan beide zijden kleine kansjes, maar helaas gaan we met 0-1 aan de thee. In de tweede helft blijft Michael van Nerum geblesseerd achter en wordt vervangen door Stevey Sengers, die kan terugkijken op een zeer geslaagde en gretige invalbeurt. Er ontdoet zich een wedstrijd met niet echt grote kansen en Capelle komt er steeds gevaarlijk uit.
Toch na een kwartier in de tweede helft volgen er wat kansen voor de thuisploeg. Christiaan maakt een mooie actie, maar wordt net niet gevaarlijk en het zelfde geldt voor Onno, die wel in de 61^e minuut weer op de keeper afgaat, maar doelman Lennart Hegie stopt hem correct af. Dan in de 63^e minuut een scrimmage voor het doel van Capelle, hetgeen eindigt met buitenspel voor Stevey en direct in de tegenaanval slaat Capelle toe.  Een schot van Luciano Chobin gaat hard, maakt een stuit op het natte gras en doelman Muskiet verkijkt zich enigszins op deze bal. 0-2 is de stand op het scorebord. TOGR brengt nieuwe krachten, Antonio en Onno verlaten het veld en daarvoor in de plaats komen Wagner Da Silva Cardoso en Remco Koremans. TOGR probeert druk te zetten, maar dan in de 75^e minuut komt de linksback van Capelle, Nicky van Katwijk mee op en hij schiet de bal op goal, doelpunt 0-3, verbijstering alom, zat hij wel, zat hij niet. Later bleek dat de bal door het zijnet is gegaan en dat het een onterechte goal was. Kortom, een zware middag op thuiscomplex ‘De Lage Weide’ voor TOGR. In de 78^e minuut pakt de goed spelende Stevey nog een gele kaart en de middag dreigt een ramp te worden. In de 83^e minuut mist Henk Roeland nog een goede kans en in blessuretijd schiet Osvaldo net naast, daar eindigt het qua kansen mee. Wel pakt de oudprof Gertjan Rothman nog een rode kaart mee door zich wat te laten provoceren, hetgeen bij een 0-3 voorsprong niet al te slim is hetgeen hij zelf doorhad, getuige zijn schop tegen een reclamebord.

En de thuisclub, hoe nu verder. Het spel is echt niet slecht, de inzet ontbreekt ook niet, maar soms geven we te makkelijk de kansen weg en voorin dreigt het dillemma te ontstaan wie er moet scoren.

Mannen, nog 21 wedstrijden en zaterdag tegen de promovendus Zwaluwen ’30 / Henver in het verre Hoorn, maar gaan verrassen. Succes!