TOGR - Quick Boys 05-04-2008

uit AD R.Dagblad

TOGR gaat met opgeheven hoofd richting eerste klasse

TOGR

2
Quick Boys 3
52. Adil Harfaoui 0-1
57. Onno Doeland 1-1
67. Chima Onyeike 1-2
74. Onno Doeland 2-2
89. Chima Onyeike 2-3

Door FOLKERT VAN DER KROL
 

ROTTERDAM - De glimlach op het gezicht van Theo de Boon leek misschien ongepast.

De trainer had ‘zijn’ TOGR zojuist met 2-3 zien verliezen van Quick Boys, waardoor de Rotterdammers het laatste sprankje hoop op handhaving in de hoofdklasse zagen vervliegen.

,,Maar ik houd van mooi voetbal in een mooie entourage. Dat heb ik in de tweede helft gezien en daar heb ik van genoten. We hadden toch niets meer te verliezen.’’

Over twaalf dagen kan de degradatie in en tegen Lisse al worden bezegeld. TOGR nam zaterdag in elk geval op waardige wijze afscheid van de ambities om zich eventueel nog te handhaven. Op een saaie eerste helft volgde een enerverend tweede deel met kansen over en weer. Onno Doeland bracht de thuisploeg met schitterende vrije trappen twee keer naast Quick Boys. Maar de Katwijkse titelkandidaat ging er dankzij een late treffer van Chima Onyeike toch met de drie punten vandoor.

,,Ik had die twee goals beter een week eerder (tegen degradatieconcurrent Ter Leede, uitslag 1-1) kunnen maken,’’ verzuchtte Doeland. ,,Nu is het over en uit met ons.’’

 

Onyeike maakte zaterdag het verschil. De lange spits is aanspeelpunt, verlengt ballen met het hoofd en kan nog scoren ook. Het is precies het type speler dat TOGR dit seizoen miste. De Rotterdamse aanvaller Antonio Garcia Mendes is bezig aan een goed jaar en werkt zich drie slagen in de rondte, maar mist een balvaste collega bij zich in de buurt.
Maar dat is niet de enige reden waarom het dit seizoen mis is gegaan met TOGR. Net als de vorige jaargang kende de ploeg van De Boon een zeer slechte seizoensstart. Op 1 december boekte TOGR pas de eerste zege (4-2 tegen Excelsior M). Daarmee begon het aan een reeks van vijf duels zonder nederlaag. Het bracht de club zelfs heel even boven de rode streep om daarna meteen weer af te glijden in de degradatiezone.

,,We misten dit seizoen dragende spelers. Een jaar geleden vervulden Wiston en Jurgen Faerber die rol,’’ aldus De Boon, die naar Nieuw-Lekkerland vertrekt. ,,We hebben een selectie met 14 hoofdklassewaardige spelers en hadden de pech dat aanvaller Carlito Carvalho Rodriques al voor het seizoen een ernstige knieblessure opliep.’’

Toch is het dit seizoen niet allemaal kommer en kwel aan de Charloisse Lagedijk. Drie talenten - Jeffrey de Koning, Wessel de Jager en Nicky Wijsman (de laatste twee ontbraken tegen Quick Boys wegens blessures) - braken door. Bovendien lijkt de clubleiding erin te slagen de selectie voor volgend seizoen intact te houden. Slechts één vaste basisspeler (Raymond Roos, naar Deltasport) vertrekt. Daarnaast wijken Remco Koremans (Barendrecht), Ibrahim Marbah en Giovanni Senior uit. Dennis Herremans (Papendrecht-zo), Miguel Lopes Silva (DOTO), Edivaldo Pinto (XerxesDZB-zaterdag) en twee nog onbekende spelers zullen de ploeg van nieuwe trainer René Blaauwkamp komen versterken.

De Boon: ,,TOGR komt sterker uit dit seizoen. De club behield ondanks de slechte resultaten de rust. En ondanks dat er wel eens wat is voorgevallen, zijn de spelers ook één team gebleven. Dat het hier geen duiventil wordt, is erg belangrijk.’’

Desondanks houdt de trainer, die tegen beter weten in aanstipte dat handhaving theoretisch nog haalbaar is, ook een onderbuikgevoel over aan dit seizoen. ,,We hebben veel punten in de slotfase verspeeld, net als tegen Quick Boys. Daarom heb ik het gevoel dat de degradatie niet echt nodig is. Maar het is bij TOGR een seizoen van ‘net niet’.’’



uit AD/R.Dagblad


uit de weekbrief:


TOGR - Quick Boys 2 - 3

Wedstrijden tegen de elite uit het amateurvoetbal zijn altijd iets bijzonders. TOGR heeft in het recente verleden bewezen zich in thuiswedstrijden met dergelijke grootmachten goed te kunnen meten, getuige een spectaculaire 4-0 overwinning op toenmalig regerend algeheel kampioen Huizen in de opening van seizoen 2002-2003. Ook de 4-3 tegen de tegenstander van vanmiddag, die toen ook regerend kampioen was, in de openingswedstrijd van seizoen 2004-2005, ligt bij een ieder nog in het geheugen. En ook ploegen zoals Spakenburg en IJsselmeervogels moesten zonder overwinning van de Charloisse Lagedijk vertrekken.

De organisatie, die rond zo’n bijzondere wedstrijd gepaard gaat, was goed voorbereid en uitgevoerd, er waren genoeg mensen ingeschakeld om de zeer vele bezoekers tot dienst te zijn en Jasper had met z’n crew, in samenwerking met zijn vrienden van Inroni, gezorgd dat de inwendige mens ook goed aan zijn trekken kwam. Wat dat betreft was de zaterdag zeker geslaagd te noemen. Dat het de Groen-Witten, voor het eerst in de fraaie nieuwe shirts met “Strand aan de Maas” gestoken, uiteindelijk niet lukte om er ook het een sportief succes van te maken was jammer, maar het scheelde niet veel of ook dat was geslaagd.

In de opstelling waren drie wijzigingen doorgevoerd ten opzichte van de laatste wedstrijd. Boudy startte vanaf het begin, Jeroen was weer beschikbaar en Mark had de voorkeur gekregen boven de laatste weken niet gelukkig spelende Ruben. Waar de tweede helft een waar spektakel werd, was de eerste helft er één waarbij beide ploegen elkaar aftastten. TOGR doet niet onder voor de nummer 3, alleen in de felheid van de duels lijkt een licht overwicht voor de bezoekers. Dit merkt vooral Jeroen halverwege de eerste helft als “tank” Onyeike flink op hem doorloopt als hij de bal al heeft gespeeld. Het voorval werd als ongelukkig gezien en Jeroen kan gelukkig de wedstrijd vervolgen. Een lot dat Robert, die de krachtpatser tot dan goed in bedwang heeft, niet treft. De centrale verdediger moet zich na 25 min. geblesseerd laten vervangen door Michael. Het gevaar in het eerste bedrijf komt bij de bezoekers van Niels van Duijn. De uitblinkende rechtsback komt constant gevaarlijk mee op en laat een aantal goede schoten en voorzetten los op de TOGR goal. Hierbij komt de verdediging een keer goed weg als een afgeweken schot op de lat eindigt. Aan de overzijde is de beste mogelijkheid er als een vrije trap van Osvaldo in doelgebied blijft liggen en een inzet in het vervolg wordt geblokt.
De tweede helft werd er één om van te genieten. Beide ploegen speelden nu met risico richting het doel van de tegenstander, het spel golft over en weer. De eerste echte 100% kans in de wedstrijd komt voor TOGR, als na 3 minuten de weer goed spelende Christiaan zich doorzet en alleen op keeper Kromhout af kan gaan. Helaas is de afwerking zwak, de buitenspeler raakt de bal niet goed en schiet naast. Quick Boys weet een paar minuten later aan de overkant wel het doel te vinden bij een gelijkwaardige kans. Het is Adil Harfaoui die voor de 0-1 zorgt. De rechtsbuiten ziet zijn schot in eerste instantie door Mark geblokt, maar als de rebound weer voor de voeten van dezelfde speler valt, kent die nu geen genade.

Na de openingsgoal is het TOGR dat aanzet voor de gelijkmaker. En nadat Christiaan een paar minuten ervoor het doel net mist als zijn schot in het zijnet belandt, zorgt Onno in de 11de minuut voor de 1-1 als hij een schitterend genomen vrije trap vanaf 22 meter onhoudbaar over de muur in het kruis krult.
TOGR proeft zelfs aan een voorsprong als de gedreven Toni een door de Quick Boys verdediging verlengde bal bijna over Kromhout kan lobben, de snel geraakte bal gaat net over. Dan verschuift het gevaar zich duidelijk naar het doel van Mark. Zwaargewichten Onyeike, Van Beelen en de behendige Bak en Harfoui voeren de druk op. Een aantal maal wordt ternauwernood een hernieuwde achterstand door de defensie voorkomen, maar in de 21ste minuut bezwijkt TOGR onder de druk. Onyeike laat zijn tweede kans niet onbenut en schiet de 1-2 binnen. In reactie hierop wordt Wagner gewisseld voor Carlitos en schuift Osvaldo ook weer iets verder mee naar voren. Dit heeft in de 28ste minuut effect. Het is een weer een vrije trap vanaf ongeveer dezelfde positie als de eerste maal waar Onno zich achterzet. De spits herhaalt zijn kunstje van tegen Excelsior M. als hij ook in deze wedstrijd een tweede onhoudbare vrije trap binnenschiet. Ditmaal wordt de keeper in de andere hoek kansloos gelaten en komt de niet geheel onverdiende 2-2 op het bord. Net als TOGR heeft Quick Boys, in de race voor het kampioenschap, niets aan een gelijkspel en het spel blijft op beide doelen golven. Vijf minuten voor tijd heeft Carlitos het ouderwets op zijn heupen, de kleine buitenspeler laat op een zelfde wijze als bij zijn winnende treffer bij de 4-3 in 2004, twee tegenstanders staan en gaat het doelgebied binnen. In plaats dat hij zelf kan uithalen neemt Toni, in kansrijke positie, de actie over en laat een krachtig schot los. Helaas gaat het schot rechtstreeks richting het lichaam van Kromhout die daardoor kans ziet een treffer te voorkomen. Twee minuten voor tijd valt de beslissing in deze wedstrijd toch aan de overzijde als een afgeslagen bal vrij voor de voeten van Onyeike valt. De spits legt koelbloedig de 2-3 eindstand vast.

Ondanks de verloren wedstrijd en er definitief afscheid genomen kan worden van de hoofdklasse kunnen de Groen-Witten na afloop met opgeheven hoofd het veld verlaten. Het verschil tussen de top en de kelder van de hoofdklasse is weer eens niet zo groot gebleken. Iedereen van TOGR kan met trots terug kijken op deze toch mooie zaterdag en we kunnen nog met plezier gaan genieten van de voorlopig laatste 4 wedstrijden in die bijzondere hoofdklasse.

 

Opstelling TOGR:

Mark Smeding, Boudy Hoogendoorn, Robert de Heer (25. Michael van Nerum), Osvaldo de Pina, Jeroen Koppelaar, Carlos Lopes, Wagner Da Silva Cardoso (70. Carlitos Carvalho Rodrigues), Marphe Redjosetiko, Onno Doeland, Antonio Garcia Mendes, Christiaan Koremans (88. Remco Koremans).

  

 

video beelden

Terug