Rotterdam - Sinds kort is TOGR de enige zaterdag-hoofdklasser van Rotterdam. Het is voor de club van de Charloisse Lagedijk een volstrekt nieuwe ervaring. De vereniging stond jarenlang in de schaduw van de (failliete) aartsrivaal Zwart Wit '28. Maar nu is de Rotterdamse Christelijke Voetbal Vereniging Tot Ons Genoegen Rotterdam, die vandaag op de kop af 75 jaar bestaat en dat vrijdag viert, in elk geval op papier de beste van de stad. Eigenlijk heet de club gewoon TOG, weet oud-voorzitter Gerard van der Meijde. ,,In 1952 promoveerden we uit de toenmalige Rotterdamse Voetbal Bond naar de vierde klasse. Omdat in Amsterdam al een voetbalvereniging TOG bestond, moesten wij de clubnaam aanpassen. Maar in de statuten staat nog gewoon TOG Schooljongens van 12 en 13 jaar richtten de club exact 75 jaar geleden op. Van wat gespaarde centen kochten ze een bal en op de grasvelden bij de school werd gevoetbald. Een paar jaar later mocht TOG competitie spelen op een verhard zandveld aan de Sluisjesdijk, waarna de oprichters in 1934 een weide aan de Boergoensevliet huurden, waar doordeweeks paarden liepen en die op zaterdag werd opgebouwd tot voetbalveld.
Na de oorlog moest TOG noodgedwongen verhuizen naar Varkenoord waar de club, die alle leden op Zuid had, wegkwijnde. Na een nieuwe verhuizing in 1949, naar de Schulpweg, bloeide TOG weer op. Het speelde daar op een complex met ZWSH (later ZW, inmiddels gefuseerd met Transvalia) en korfbalvereniging DIO. Ook lag er een veld voor zeevarenden. ,,We hadden daar aanvankelijk alleen koud water om ons mee te wassen. Later kregen we geisers, waar je een dubbeltje in moest gooien,'' vertelt Van der Meijde, al bijna vijftig jaar lid van TOGR.

Ruzie Hij dreunt moeiteloos de namen van het elftal uit de jaren vijftig op, waarvan onder anderen Cor van der Pols deel uitmaakte. In 1958 vertrok de spits naar de grote rivaal Zwart Wit '28, waar hij jarenlang furore maakte. ,,Zijn vertrek kwam hard aan,'' herinnert Van der Meijde zich. ,,Van der Pols was immers onze sterspeler en topscorer, speelde in zijn periode bij TOGR ook al een keer voor het Nederlands amateurelftal. Hij stapte op na een ruzie met de toenmalige voorzitter. Niettemin beleefde TOGR prima jaren. De vereniging groeide en groeide, tot veertien senioren- en twaalf jeugdelftallen met daarnaast nog een snel groeiende groep adspiranten (pupillen).              

In 1971 ging een lang gekoesterde wens in vervulling. TOGR kreeg zijn eigen complex (De Lage Weide) aan de Charloisse Lagedijk waar het tot op de dag van vandaag zit.In sportief opzicht verging het de Rotterdammers bij lange na niet zo goed als de laatste jaren. In 1990 promoveerden ze weliswaar naar de tweede klasse (de huidige eerste klasse), maar daarna degradeerde de club tot twee keer toe. Pas medio jaren negentig zette TOGR zijn sportieve opmars in. Dit kan niet los worden gezien van de trouwe sponsoring van Joop Knipscheer, naar wie de in 1990 gebouwde overdekte tribune is vernoemd.
In 1996 rukte TOGR op naar de tweede klasse en drie jaar later naar de eerste.