Vanuit de kantine werd de afgelopen weken regelmatig besmuikt gelachen om de trainingsarbeid van het vijfde. Volwassen kerels die gezamenlijk warmlopen, pionnetjes passeren, positiespel en afwerken op de goal. Het werd allemaal met een meewarige blik gadegeslagen. Vooral ook omdat tijdens de oefeningen de ballen alle kanten opvlogen, behalve IN de goal. Toch lijkt de arbeid zich uit te gaan betalen. Sinds afgelopen zaterdag mag een voorzichtige conclusie getrokken worden: het vijfde lijkt zichzelf – na een zoektocht van een half seizoen - gevonden te hebben. Niets lijkt het team in de weg te staan om een goede reeks neer te zetten die het team weer op een respectabele plaats zal brengen. Want het kan niet anders dat de zevenklapper die het vijfde maakte tegen RFC 2000 3 zowel in de club als in de competitie het nodige respect heeft doen afdwingen.

Met uitstekend gedisciplineerd positiespel, makkelijk scorende spelers in verschillende linies en een uitgenaste verdediging werd RFC met 7-1 op ongehoorde wijze de oren gewassen. Vooral het eerste half uur legde het vijfde een pot voetbal op de mat waar je alleen maar je pet voor kunt afnemen. Een verdediging die onder leiding van Bert (“Koekies zijn er om uitgedeeld te worden”)  de tegenstander geen millimeter ruimte liet. Met name de nieuwe inbreng John en Blokkie mogen als een aanwinst worden beschouwd. Hoe lang John – die dit seizoen als keeper is gehaald - nog als veldspeler kan worden gebruikt, blijft onduidelijk. Een mysterieuze vingerblessure houdt hem voorlopig onder de lat vandaan. Boze tongen beweren zelfs dat John zijn vingers wekelijks tussen de autodeur legt om maar niet te hoeven keepen. Coach Geerts lijkt onverbiddelijk, maar het spel van “de Vinger” zal hem ook niet ontgaan zijn.

Met de razendsnelle wingers “Heilbot”en “Bodempje” en een uitstekend spelend blok centraal op het middenveld konden de spitsen goed worden gevonden. Blikvanger voorin was toch de pas aangetrokken spits Peter die deze wedstrijd met drie goals zijn belofte inloste. Opmerkelijk is het gemak en de snelheid waarmee hij zijn tegenstander passeert. Jeroen “Liesje” Heemskerk, toch al niet zo te spreken over zijn scores dit seizoen, zal met argusogen de prestaties van “de Slang” hebben bekeken. In de tweede helft deed daarom ook hij een duit in het zakje door – het moet worden gezegd – de niet al te sterk keepende goalie van RFC de bal uit het net te laten vissen. En door de toenemende concurrentie voorin zal de prestatiedruk op de spitsen alleen maar toenemen. Des te meer omdat na 8 maanden blessureleed “de Scheen” zijn rentree maakte. De ietwat nonchalant ogende plaaggeest heeft ook zijn zinnen gezet op de spitspositie en liet direct al door een aantal Braziliaans aandoende hakjes en een goal (of was het toch Onno?) een glimp zien van wat hij werkelijk in huis heeft.

Tekenend voor de wedstrijd was de vreugdekreet waarmee Jordi zijn doelpunt vierde. Ook al was het de vijfde voor het vijfde, het plezier was er niet minder om. De rechter middenvelder was duidelijk toe aan een succesje en voetbalde na zijn goal op een roze wolk. Net zoals de rest van het team, dat eigenlijk alweer vergeten was hoe het zoet van een overwinning smaakt. En zoet smaakt naar meer: op naar de volgende zege, op naar victorie!