Zinkwegse Boys 5 – TOGR 6

Dat Zinkweg ook daadwerkelijk een dorpje in de schaduw van Oud-Beijerland bleek te zijn was nieuw voor de dertien man van het zesde die afgelopen zaterdag opgingen voor de laatste competitiewedstrijd van dit seizoen. Een seizoen dat sterk werd begonnen. Ten tijde van de winterstop stond het zesde keurig in de middenmoot, en hoewel de doelstelling van coach Geerts onhaalbaar leek geworden (meevechten voor het kampioenschap), toch leefde er binnen het team iets om dit seizoen niet wederom in de gevarenzone te belanden.

De start uit de winterse startblokken was echter een valse. Er werd met onnodig hoge cijfers verloren. Nu luidt een oud Cruyffiaans gezegde dat er niks aan de hand is zolang je maar een doelpunt meer maakt dan de tegenstander, maar zes goals scoren in een wedstrijd is ook voor het schaarsscorende zesde een onmogelijke opgave. Dat hoogte en dieptepunten elkaar snel op kunnen volgen bleek wel in de maand maart. Na twee weken eerder met 9-0 te zijn weggeveegd in het Zuiderpark beleefde het team op een druilerige ochtend in maart zijn finest hour. Een gekaapte 1-0 overwinning in de slotfase van het duel deed bij menig speler de tranen in de ogen schieten. Helaas voor het zesde en de grote achterban bleef het bij deze eenmalige stunt. Er werd verloren, verloren en nog eens verloren waardoor er na de winterstop uiteindelijk slechts 4 punten zijn gepakt.

  Ook de wedstrijd tegen het allegaartje van de Zinkweg bracht hier geen verandering in en dat terwijl de dag nog wel zo goed begon. In kleedkamer 5 werd een korte seizoensevaluatie gehouden waarbij de blikken met name op volgend seizoen werden gericht. Van achter zijn spreektafel introduceerde coach Geerts de nieuwe term “linieleider” wat in het kort inhoudt dat binnen iedere linie een persoon de aansturing zou verzorgen om zo de broodnodige organisatie in het team te brengen.

Op/bij/in Zinkweg aangekomen (zonder TomTom maar met Len “Das Phantom” als rotonde-ridder) bleek deze tactiek zowaar succesvol. Er werd fanatiek gespeeld, 77% van de duels waren voor het zesde en dat leidde tot een aantal aardige kansen. Ondanks de van de Zwaluwen overgekomen scheidsrechter Th. Uisfluiter die deze wedstrijd op het wedstrijdformulier aanmerkte als een dameswedstrijd,  bleef het zesde koel. Totdat twee minuten voor de rust de voorstopper van Zinkweg met een aardige boogbal toch de 1-0 wist te zetten. Na rust liet de wedstrijd hetzelfde beeld zien. TOGR viel aan en Zinkweg probeerde daar snelle counters tegenover te stellen. Het verzet van het zesde werd uiteindelijk gebroken door de van Big-Diet bekende spits van Zinkwegse boys. Deze spits, ogend als geen bedreiging, deed wat TOGR 6 nu juist mist; mannetje simpel uitkappen en de bal met veel gevoel in de verre hoek krullen.

2-0 verliezen, het sluitstuk van seizoen 2004-2005. De zomer komt er weer aan, een tijd waarin er spelers zullen komen en zullen gaan. Met deze poëtische noot is er ook een einde gekomen aan de wedstrijdverslagen voor dit seizoen. Volgend seizoen zal er weer lustig op worden losgetikt voor wat betreft de belevenissen van Het Zesde/Het Vijfde/Het Vierde. 

Dan rest ons nu nog het bedanken van de mensen die ons ook dit jaar hebben geholpen om onze wedstrijden te kunnen spelen. Van gastspelers, kaderleden, schoonmakers, terreinknechten, wasvrouwen, scheidsrechters, barmedewerkers tot supporters en iedereen die wij nog vergeten. Het was weer leuk en tot het volgende seizoen

Groeten van Het Zesde