Van de jubileum-commissie
(uit de weekbrief)
Wij hebben een aantal oud-leden gevraagd hun gedachten over de historie van onze club op papier te zetten. De komende tijd zal Arie Hoogstad (erelid van onze vereniging, oud-speler van eerste elftal en oud-voorzitter en nu 82 jaar oud) iets schrijven over de periode vanaf de oprichting tot na de W.O.II. Hieronder begint zijn relaas:
Waar is de tijd gebleven! 2e aflevering:
Eindigden we in de vorige aflevering met vast
te stellen, dat speelveld en opstallen meervoudige bestedingsmogelijkheden
impliceerden, al spoedig werd merkbaar dat het verenigingsleven heel duidelijk
aan inhoud had gewonnen en dat voornamelijk doordat het bestuur een zekere Piet
de Jong bereid had gevonden als terreinchef te gaan functioneren. Er vond geen
sollicitatiegesprek plaats; na een simpele kennismaking werd er voldoende
vertrouwen bevonden en kon de heer de Jong zijn plannen aan het bestuur
voorleggen.
Hij zou het speelveld van de voorgeschreven kalklijnen voorzien,
de "Keet" schoonhouden en zorgen dat de uitwerpselen van de grazende
paarden verwijderd werden. Bovendien werd het eveneens zijn taak te zorgen dat
er in de speelpauze, in de rust dus, thee geserveerd kon worden. Als
tegenprestatie mocht hij gevulde koeken, spritsen en frisdranken verkopen; er
werd overeengekomen, dat de portemonnaie op de "knip" bleef, m.a.w.
prestatie en tegenprestatie geschiedde met gesloten beurzen.
In de kleedruimte van de TOG jonkies werd een gat in de grond gegraven om dienst
te kunnen doen als koelruimte voor de verfrissingen. In de kleedruimte van de
gasten kwam een tobbe te staan, die gevuld werd met water uit de sloot achter de
kleedgelegenheid en het gebeurde wel dat er een stekelbaarsje in zwom, maar ja,
er was water om de ergste verontreinigingen van het lichaam te schrobben en wie
zo nauw kijkt is een kniesoor.
De "Keet" werd in de week vaak gebruikt om een band tussen de leden
onderling te verstevigen, door b.v. 's avonds een kaartje te leggen, een
partijtje te dammen of te schaken en dat allemaal onder het genot van een
frisdrank en een gevulde koek of een stuk sprits. De omzet van de
"keetbaas" kreeg vaak een injectie als we een thuiswedstrijd speelden.
Aan de zijkant van de keet was n.l. een vierkant gat gezaagd en de toeschouwers
konden dan naar behoefte eveneens gebruik maken van de versnaperingen, die tegen
betaling werden verstrekt.
Een ander verhaal is de voorziening en verzorging van de wedstrijdballen. Naar gelang het aantal thuiswedstrijden die gepland waren, moesten er voor iedere wedstrijd twee ballen beschikbaar zijn. In die tijd waren er geen sponsoren voor het schenken van wedstrijdballen en dus lang niet voor iedere wedstrijd waren er nieuwe ballen beschikbaar. Derhalve was het iedere zaterdag ballen klaarmaken en weet U, toen waren er nog geen "knikkers" die van een eenvoudige ventielsluiting waren voorzien, nee we gebruikten toen nog ballen met een z.g. vetersluiting die met een rijgpen moesten worden dichtgeregen. Men stopte dan een gummi binnenbal in een lederen vacht en pompte deze vol met lucht reeg hem vervolgens dicht met een rijgpen en werkte zo goed mogelijk de veter weg en dan maar hopen dat de binnenbal niet werd lek gestoken, want dan moest de gehele handeling, na het plakken van de binnenbal opnieuw beginnen en in die tussentijd werden er best wel eens minder vriendelijke woorden geventileerd.
Wat hebben we in die tijd toch wel geprofiteerd van het feit dat niet ver uit de buurt er een schoenmakerij van André van der Linden was aan de Dorpsweg, die in geval van noodzakelijke reparaties altijd bereid was een vacht even onder de stikmachine te leggen. Deze simpele handreikingen worden zo gemakkelijk vergeten, maar André was voor ons van onschatbare waarde.
Een bal koppen was in die tijd niet risicoloos; je liep altijd de kans dat je het spekriempje, waarmee de bal was dichtgeregen, op je voorhoofd kreeg en de sporen konden nog op een later tijdstip waargenomen worden. En hebt u wel eens met een zogenaamd "eitje" gevoetbald? Nou, als je met zo'n bal aan je voeten kon dribbelen was je met recht een "bal-goochelaar".
wordt vervolgd